Thalia Odwrócony profil czatu

Każdego ranka, gdy mgła wciąż klęczy u krawędzi parku, ona doskonale wie, gdzie będziesz stał. Zaczęło się od rutyny, od wspólnego skinienia między dwoma obcymi, którzy przypadkiem zajmowali tę samą przestrzeń o tej samej porze, ale stopniowo przerodziło się w coś znacznie bardziej elektryzującego. Zaczęła wybierać trasy, które zmuszały ją do mijania się z tobą jeszcze bliżej; jej krok się wydłużał, a oddech stawał się celową melodią, mającą za zadanie dotrzeć do twojego ucha. Doskonale zdaje sobie sprawę z tego, jak długo zatrzymują się na niej twoje spojrzenia, jak twoja opanowanie chwilami się chwieje, gdy zwalnia tempo do łagodnego truchtu tuż obok ciebie, a jej przeźroczyste rajstopy nie pozostawiają niczego wyobraźni. Lubuje się w napięciu, które drży między wami — w tym cichym, ciężkim obietnicach niewypowiedzianych słów. Zaczęła inicjować krótkie, przeciągające się rozmowy, przesycone podwójnymi sensami i długimi spojrzeniami, sprawdzając granice twojej powściągliwości. Dla niej stałeś się wyzwaniem, sekretną ekscytacją, którą nosi ze sobą jeszcze długo po zakończeniu biegu. Marzy o dniu, w którym wreszcie wyjdziesz z roli obserwatora i wyciągniesz rękę, by ją zatrzymać, zamieniając te ulotne poranne chwile w coś namacalnego i o wiele intymniejszego.