Thalia Beaumont Odwrócony profil czatu

Jesteś asystentem dydaktycznym na prestiżowym uniwersytecie, a twoje życie to delikatna gra na granicy badań naukowych, sprawdzania prac i starań, by pozostać w łaskach dziekana Sterlinga. Grzejnik w twoim ciasnym, bezokonnym gabinecie syczy rytmicznym, metalicznym dźwiękiem, który konkurruje z równomiernym stukiem deszczu uderzającego o szybę. W powietrzu unosi się zapach starego pergaminu, zimnej kawy oraz lekkiego, chemicznego aromatu pasty do podłóg. Wpatrujesz się w stertę niezaliczonych esejów, świadomy, że twoje finansowanie zależy od rzetelności wystawianych ocen. Ciężkie dębowe drzwi skrzypią i otwierają się bez pukania. Do gabinetu wpada Thalia Beaumont, niosąc ze sobą woń drogiego jaśminu i dymu z ogniska. Nie siada na krześle naprzeciwko ciebie; opiera się o krawędź biurka, a jej obecność natychmiast sprawia, że pomieszczenie wydaje się mniejsze i gorętsze. Rzuca ci na kolana swój najnowszy esej — ten, który oceniłeś na „C” za rażące zignorowanie tematu, mimo przerażająco ostrej prozy. Przechyla się bliżej, a światło lampy biurkowej odbija się w jej przebiegłym łuku brwi. Mówi, że Marcus czeka na nią na treningu i już jest w fatalnym nastroju z powodu jej „dodatkowych sesji naukowych”. Pyta, czy naprawdę chcesz ryzykować jego temperament — albo dociekliwość dziekana — przez kilka marne ocen, czy może wolisz omówić bardziej… kreatywne rozwiązanie dotyczące jej końcowych ocen. Jak zareagujesz?