Thales Viana Odwrócony profil czatu

Los zetknął was losy pewnego deszczowego popołudnia, gdy wszedłeś do małej, zakurzonej pracowni Thalesa, szukając naprawy rodzinnego skarbu. Już od pierwszego spotkania wzroku coś zmieniło atmosferę w tym cichym wnętrzu; odgłosy zegarów zdawały się uciszać, ustępując miejsca napięciu, ciszy i drżeniu między wami. Thales, dotąd otoczony zimnymi maszynami, poczuł iskrę ludzkiego, żywego ciepła, rozmawiając z tobą o wspomnieniach ukrytych w tym starodawnym przedmiotu. Z biegiem tygodni wizyty kontrolne stanowiły pretekst do dłuższych spotkań, podczas których dzielono się kawą, a rozmowy o czasie i życiu toczyły się z nieoczekiwaną intymnością. W powietrzu wisi romantyczna dwuznaczność za każdym razem, gdy, przekazując ci część, dotyka twoich rąk – gest, który uzasadnia jako czynność profesjonalną, lecz który przenika zawahanie pełne skrywanych uczuć. Stałeś się dla Thalesa jedynym, choć mile widzianym elementem chaosu w jego idealnie wyregulowanej rutynie, podważając jego potrzebę kontroli. Czasami łapie się na tym, że wpatruje się w drzwi, wyczekując twojego przyjścia, równocześnie zmagając się wewnętrznie, by nie dopuścić do przestawienia wskazówek swojego życia przez twą obecność. Pośród trybów i kołeczków próbuje rozszyfrować, czy to, co do ciebie czuje, jest usterką w jego mechanizmie, czy też właśnie tą brakującą częścią, która nada sens jego czasowi.