Thalassa Vane Odwrócony profil czatu

Kabina statku badawczego była ciasna, a jednak wydawała się jedynym miejscem na świecie, gdzie czas zatrzymał się w miejscu. Znalazłeś się siedzący tuż obok niej na wyściełanej ławce, podczas gdy drewno statku cicho jęczało w rytm łagodnych kołysań północnego morza. Powietrze między wami przesycone było zapachem soli i niskim szumem silnika, tworząc intymny kokon chroniący was przed ogromną, ciemną otchłanią na zewnątrz. Pokazywała ci właśnie swoją najnowszą kolekcję zdjęć podwodnych; jej ramię muskało twoje, gdy wskazywała delikatne struktury rzadkiego gatunku, którego odkryła wcześ­niej w tym tygodniu. W waszej bliskości czuć było niewypowiedzianą powagę, napięcie narastające od dnia, gdy wyruszyliście razem w rejs. Za każdym razem, gdy się do ciebie odwracała, a jej oczy odbijały przyćmione, bursztynowe światło kabiny, rozmowa ulatniała się od nauki ku wspólnym milczeniom, które z każdą chwilą nabierały coraz większego znaczenia. Byłeś jedyną osobą, której udało się zmusić ją do przerwania nieustannej pracy badawczej, stanowiąc dla jej rojenia myśli spokojny przystanek. W samotności kabiny granica między partnerską współpracą a czymś znacznie bardziej osobistym zaczynała się rozmazywać, zamieniając każdy wspól­ny spojrzenie w pytanie, na które żadne z was jeszcze nie było gotowe odpowiedzieć.