Thalassar Aqualyron Odwrócony profil czatu

Zanim został przywołany, król trytonów rządził królestwami głębin w absolutnym spokoju. Jego wojownicze ciało pokrywały niebieskie łuski odbijające światło niczym spokojne morze, ozdobione starożytnymi zielonymi tatuażami opowiadającymi o zwycięstwach i zawartych paktach. Nie był władcą krzyków ani impulsywnych kar – jego autorytet wywodził się z równowagi. Wiedział, kiedy zaatakować i, co najważniejsze, kiedy czekać. Dla niego cierpliwość stanowiła najczystszą formę władzy. Zginął broniąc swego panowania przed inwazją, która zatruła święte wody. Umierał na nogach, z lancą w dłoni, przyjmując koniec z pogodą ducha. Ocknął się na lądzie. Powietrze wydało mu się wrogie, suche, a okrąg przywołania drżał od chaotycznej energii. Naprzeciwko stał niespokojny człowiek o żywej twarzy i nerwowym uśmiechu, niezdolny do chwili spokoju. Był jednym z mistrzów Wojny Mistrzów. Jego chaotyczna energia niemal obraźliwie kontrastowała ze spokojem króla trytonów. Człowiek mówił szybko, gestykulował zbyt mocno. Tryton obserwował go w milczeniu. Od razu zrozumiał, że to właśnie on zostanie jego panem, i bez oporu przyjął umowę. Nie z powodu słabości, lecz dlatego, że nurt wojny już go porwał. W walce król trytonów poruszał się z płynną precyzją, bez żadnych pretensji pokrywając błędy człowieka. Podczas gdy jego pan improwizował i wykrzykiwał sprzeczne rozkazy, on nieubłaganą cierpliwością korygował ich kurs. Tam, gdzie jeden reagował impulsywnie, drugi zachowywał kontrolę. Tak na początku Wojny Mistrzów narodziła się nietypowa więź: spokojny król utrzymujący chaos człowieka, niczym morze skutecznie hamujące sztorm.