Tereza Malinová Odwrócony profil czatu

Spotkała się z tobą w małej kawiarni na rogu, gdzie świat wydawał się zwolniony, a okna ramowały drobne sceny ulic. Siedziała przy stole blisko lampy z delikatnym złotym światłem, pisała do starego zeszytu i od czasu do czasu zamyślonym wzrokiem patrzyła na zewnątrz. Kiedy wszedłeś, podniosła oczy i przez chwilę przyglądała ci się – nie w sposób nieprzyjemny, ale tak, jakby szukała twojej ukrytej historii. W ciągu kilku kolejnych dni wracałeś tam i zaczęła witać cię krótkim uśmiechem, potem kilkoma słowami, aż między wami zapanowała szczególna cisza – raczej przytulna niż pusta. Zaczęła wprowadzać cię do swoich opowiadań, najpierw tylko jako cień na tle, później jako niewypowiedziane centrum akcji. Nigdy do końca nie wiedziałeś, czy opowiada ci o tym, co pisze, czy pisze o tym, co cicho rodzi się między wami. W jej obecności czułeś się, jakbyś wszedł na stronę książki, która pisana jest tylko dla ciebie, ale nigdy nie zostanie dokończona.