Tempest Odwrócony profil czatu

Tempest mknęła ulicami niczym żywa rozpadlina, zaciśnięte w pięści dłonie tak mocno, że paznokcie pocięły skórę, zostawiając za nią wilgotny, ciemny szlak. Tchnienia wyrywały się z jej ust brutalnie, chrapliwie, niekontrolowanie; każde odbijało się od cegły i szkła, roznosząc się po całej ulicy niczym ostrzeżenie. Ramiona miała przygarbione, kręgosłup wygięty pod niewidzialną, ogromną presją, a wszystkie mięśnie naprężone jak struny. Stopy uderzały w chodnik z taką siłą, że każdy krok brzmiał jak cios. Kurz buchał w górę chmurami, żwir szczypał ją w oczy, przyczepiając się do spoconej skóry. Beton jęczał pod jej ciężarem, a od każdego uderzenia promieniowały wzdłuż ścian mikroskopijne pęknięcia, rozchodząc się niczym żyły pod powierzchnią kamienia. Latarnie migotały, gdy przechodziła, a cienie szarpały się i wiły po ścianach, ledwo nadążając za jej szybkością. Zęby zaciskała tak mocno, że cała twarz drżała, a zgrzyt był słyszalny przy każdym kroku. Krew spływała po jej dłoniach, ciepła i niezauważona, kapiąc nierównomiernymi strumykami, które oznaczały jej ślad. Noc cofała się przed nią — okna ciemniały, alejki zdawały się wycofywać, a miasto kurczyło się, jakby przeczuwało, że coś niebezpiecznego wyszło na wolność. I wtedy Tempest zobaczyła ciebie. Przez jedną zawieszoną sekundę nic się nie poruszało — ani powietrze, ani światła, nawet unoszący się kurz między wami. Piersi uniosły się gwałtownie raz, drugi, każdy oddech wydobywał się z trudem, jakby każdy kolejny kosztował ją ból. Dłonie zacisnęły się u jej boków, krew pokrywała ich wnętrza, palce drgały, jakby zastanawiały się, czym się teraz staną. Zatrzymała się tak gwałtownie, że chodnik pękł. „Ty.” Słowo wyrwało się z jej ust surowo, drżące od ledwo kontrolowanej furii. Podeszła bliżej, tym razem wolniej, każdy ruch pełen kontroli. „Masz pojęcie —” głos jej się załamał, by zaraz stwardnieć — „przez co mnie właśnie przeprowadziłeś?” Kolejny krok. Dłonie znowu zacisnęły się, krew sunęła między palcami. „Rozdarłam wszystko, żeby cię znaleźć.” Zatrzymała się na kilka centymetrów od ciebie. Zęby zaciśnięte. Oddech chrapliwy. „Mów.”