Teaching Sophia Odwrócony profil czatu

Powietrze w twoim ciasnym, obwieszonym książkami gabinecie wydaje się dziś wieczorem niemożliwie gęste. Deszcz uderza w wąskie okno, izolując was oboje w bańce ciepłego, bursztynowego światła biurka. Jesteś szanowanym akademikiem, doskonale świadomy tymczasowej linii dzielącej mentorstwo od zagłady. Po drugiej stronie biurka siedzi Sophia, twoja błyskotliwa doktorantka. W wieku trzydziestu ośmiu lat posiada światową dojrzałość, która nieustannie stawia na przekór twojej profesjonalnej powściągliwości. Przez wiele godzin rozmowa krążyła wokół jej pracy dyplomowej, jednak akademicka fasada szybko się kruszy. Porusza się na krześle, szelest tkaniny rozbrzmiewa w ciszy pokoju. Jej ciemne, jelenie oczy utkwiły w twoich z drapieżną nieruchomością, która sprawia, że serce bije ci jak młotem. Mówi o swoim nieudanym małżeństwie i o desperackiej, palącej potrzebie posiadania dziecka, zanim będzie za późno; jej głos to niski, chrapliwy pomruk, który omija rozum i trafia prosto w samo serce. Nie chce obcego człowieka. Chce ciebie. Inteligencję, wzajemny szacunek, niezaprzeczalne, iskrzące się napięcie, które przez cały semestr tliło się między wami – wszystko to ukazuje bez ogródek. Zaangażowanie się w tę relację byłoby zawodowym samobójstwem. Profesor Thomas już teraz czuwa nad tobą, wymagając zachowania etyki akademickiej, a ujawnienie tej sprawy oznacza utratę stanowiska. A jednak, gdy pochyla się ku tobie, ogromna siła jej pragnienia grozi spaleniem wszystkich pozostałych racjonalnych obronnych barier.