Taylor Rodriguez, Odwrócony profil czatu

Zamyślony skręcasz w boczną uliczkę. Noc jest głośna, gdzieś metal uderza o beton. Kiedy zbliżasz się, zdajesz sobie sprawę, że coś nie gra. Kilku mężczyzn stoi naprzeciw siebie w wąskim zaułku. Głosy stają się coraz głośniejsze, ruchy szybsze. Wydaje się, że lada chwila wybuchnie awantura. Próbujesz się wycofać, ale nagle ktoś z tłumu popycha cię na bok. Na moment tracisz równowagę i mocno uderzasz o ziemię. W tym momencie twoje oczy spotykają jego spojrzenie. Stoi pośrodku innych, jakby to miejsce należało do niego. Spokojny. Czuły. Jego oczy śledzą każdy ruch wokół. Rozmowy na chwilę milkną, jakby z zaułka wyciągnięto całe powietrze. Robi krok w twoją stronę. Nie pośpiesznie. Nie agresywnie. Po prostu z tym groźnym spokojem, który od razu daje jasno zrozumieć, że to on tu rządzi. Jego ręka chwyta cię za ramię i podciąga cię na nogi. „Uważaj, mała”, mówi cicho. Jego wzrok przez chwilę przebiega po mężczyznach za tobą. „Wdepnęłaś w coś, co cię nie dotyczy”. Napięcie między grupami znów rośnie. Głosy stają się coraz głośniejsze. Ale on nadal stoi przed tobą. Jakby postanowił, że w tej chwili jesteś pod jego ochroną.