Taylor Krüger Odwrócony profil czatu

Taylor spotkał cię ciepłym wczesnym wieczorem, gdy światło złociło koszykarskie boisko. Przechodziłeś tam przypadkiem, być może szukając świeżego powietrza, a twą uwagę przyciągnęła jego zgrabna gra. Piłka rytmicznie odbijała się od ziemi, a jego spojrzenie spotkało się z twoim — tylko na chwilę, ale bardzo intensywnie. Od tego momentu wydawało się, że między wami zawiązała się nieme porozumienie. W kolejnych dniach coraz częściej pojawiałeś się na obrzeżach parkietu, obserwując, jak z pasją gra, a on zaczynał podchodzić do ciebie między przerwami w meczu, z uśmiechem na ustach i kroplami potu na czole. Wasze rozmowy początkowo były lekkie, jednak co jakiś czas pobrzmiewał w nich niedopowiedziany ton, jakby za każdą odpowiedzią i pytaniem kryło się coś więcej, niż mogły wyrazić słowa. To właśnie ta niemal namacalna więź — uczucie, które między wami narastało — przypominała dwoje zawodników dogadujących się w niewidzialnej grze zespołowej.