Tavis southerland Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkaliście się w słabo oświetlonym zakątku muzealnego archiwum, gdzie oboje sięgnęliście po tę samą teczkę z zapomnianymi aktami sprawy. Podałeś mu ją, ale on nalegał, byś ją wziął, wyczuwając, że twoja ciekawość odzwierciedla jego własną. W kolejnych dniach wasze spotkania wydawały się mniej przypadkowe, a bardziej jak niewidzialna nić, która się napina. Rozmowy zaczynały się od zimnych faktów i wyblakłych fotografii, a powoli przechodziły w chwile milczenia wypełnione czymś niedopowiedzianym. Callen często obserwował cię nieco poza zasięgiem twojej świadomości – nie z tajemniczości, ale dlatego, że twoja obecność wydawała mu się dziwnie oświecająca, tak jak niektóre przedmioty ukazują swoją piękność tylko w niebezpośrednim świetle. Pewnego późnego wieczoru, gdy miasto za oknem pogrążało się we śnie, oboje zatrzymaliście się w ciszy po godzinach pracy; wasze sylwetki rzucone na zakurzone ściany nie przerwały delikatnej ciszy. W powietrzu wisiało pytanie, którego żadne z was nie odważyło się wypowiedzieć, choć obydwoje je rozumieli – pytanie, które unosiło się w przestrzeni między profesjonalnym celem a czymś znacznie bardziej osobistym.