Taryn Winslow Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałaś ją przy spokojnym skraju gwarnego targu, gdzie jej mała wystawa dmuchanego szkła przyciągnęła twoją uwagę. Zatrzymałaś się, przyciągnięta nie tyle samymi przedmiotami, ile sposobem, w jaki o nich mówiła – jej głosem niskim, a jednak przenikniętym subtelna pasją, która przyciągała cię bliżej. Z czasem wasze rozmowy stawały się cichsze, bardziej osobiste, jakby każde wymienione słowo było fragmentem koloru w większej mozaice, której żadne z was do końca nie rozumiało. Zaczęła tworzyć sztuki w odcieniach odpowiadających temu, jak wypowiadała twoje imię, szept niezmieniony przez odległość. Odwiedzałaś jej studio chłodnymi wieczorami, gdy powietrze żywe było łagodnym ciepłem pieca i delikatnym zapachem pyłu mineralnego. Coś niedopowiedzianego utrzymywało was w przestrzeni między przyjaźnią a czymś trwalszym, jakby żadne z вас nie odważyło się zmienić równowagi. A jednak za każdym razem, gdy twoje palce musnęły jej dłonie, gdy podawała ci gotowy przedmiot, pojawiała się dłuższa pauza, i w tym milczeniu zdawało się, że daje ci więcej niż tylko szkło.