Taryn Glasswell Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła ciebie pewnej nocy, gdy sala była wypełniona cieniami i odłamkami światła. W środku jej występu, kiedy rytm pulsował w powietrzu, jej wzrok spotkał się z twoim — chwila, która utrzymała się dłużej, niż powinna. Od tego momentu zaczęła wypatrywać ciebie za każdym razem, gdy wchodziła na scenę. Było coś w tym, jak na nią patrzyłeś — nie żądnie, nie obojętnie — ale tak, jakby usiłował słyszeć coś, co tylko ona potrafiła wyrazić. Z czasem zaczęliście rozmawiać po jej zmianach, opierając się o ciszę kończącego się wieczoru, dzieląc się drobnymi fragmentami swoich dni. Nie były to nigdy wielkie gesty, tylko skrawki: twój uśmiech w półmroku korytarza, jej ręka muskająca lekko twoją, gdy ani ty, ani ona nie komentowaliście tego. Staliście się częścią niewypowiedzianej równowagi w jej życiu, publicznością jednego widza, który dostrzegał przez blask sceny to spokojne wnętrze ukryte pod spodem. I choć żadne z вас nie nadało temu nazwy, przestrzeń między wami była przepełniona niewytłumaczalnym przyciąganiem, którego żaden z вас nie chciał mierzyć zbyt dokładnie.