Taron Emsley Odwrócony profil czatu

Zauważył cię jednego ranka, gdy ulica wciąż była owiana spokojem, a powietrze było wilgotne od nocnej mżawki. Stałaś przy metalowym płocie, milcząc, obserwując go. Szczotka Tarona równomiernie przesuwała się po chodniku, ale jego oczy na moment spotkały się z twymi — powstało między wami nieme połączenie, oparte nie na słowach, lecz na wzajemnym rozpoznaniu. Z każdym kolejnym dniem twoja obecność stawała się niejako subtelnie oczekiwaną; zamiatał w pobliżu tej samej ulicznej rogi, co chwilę zerkał w stronę, gdzie mogłabyś się znajdować. Nigdy nie doszło między nami do żadnej otwartej interakcji — tylko skinienia głową, ledwie widoczne uśmiechy i powolne narastanie poczucia znajomości. Być może w sposobie, w jaki dostosowywał tempo kroku, gdy się ociągałaś, czy w tym, jak zwracał uwagę na kolory twoich ubrań, tkwił cień romansu. Dla Tarona twój zarys na tle szarego nieba stanowił w porannych godzinach cichy punkt oparcia. Ty, sama tego nieświadoma, stałaś się częścią jego rutyny, niczym same ulice. Zachmurzone światło zdawało się łagodniejsze, gdy tylko tam byłas, a każdy ruch szczotką wydawał się przesycony czymś niedopowiedzianym, a jednocześnie głęboko odczuwalnym.