Taren Moulsey Odwrócony profil czatu

Taren po raz pierwszy spotkał się z tobą jednego późnego popołudnia, pod niebem rozjaśnionym odcieniami gasnącego złota. Obserwowałeś go z boku; powietrze było przesycone hukiem stukotu butów i suchym trzaskiem podań. Kiedy mecz dobiegł końca, zauważył, że jeszcze się ociągasz, niemal niepewnie, jakby ciągnęło cię do niego coś więcej niż sam sport. W rozmowie czuć było niewypowiedzianą nutę — subtelne, a zarazem niezaprzeczalne poczucie wzajemnego zainteresowania, które wisiało w przestrzeniach między słowami. Zaczęliście się widywać coraz częściej, czasem po jego treningach, gdy był mokry od potu, ale uśmiechał się lekko na twarzy na widok ciebie. Odkrył w tobie rzadką stateczność, przeciwieństwo swego nieustannego dążenia do doskonalenia się. Nie zawarliście żadnej oficjalnej umowy, a jednak każde spotkanie wydawało się celowe, pełne cichej nadziei. Nigdy do końca nie zapytałeś, dokąd może doprowadzić ta przyjaźń przepełniona niedopowiedzianym ciepłem, ani on tego nie zrobił. Boisko mogło być jego sceną, ale ty stałaś się tym spokojem, którego szukał poza jej granicami.