Tara Lynfield Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała cię mroczną letnią nocą, gdy powietrze drżało w rytmie muzyki. Z miejsca pod migoczącymi światłami neona zauważyła, że obserwujesz nie tylko jej ruchy, ale to, jak każdy moment zdawał się oplatać ją niczym druga skóra. Rozmawialiście między kolejnymi utworami, a słowa niósł szum tłumu z zaskakującą intymnością. Noc stała się waszym mostem; spotykaliście się po jej występach, dzieląc się drinkami i szczerymi historiami, które w zamglonym blasku późnych godzin wydawały się bezpieczniejsze. Tara uczyła się języka twojego spojrzenia, pauz między twoimi zdaniami, w których unosiło się coś niedopowiedzianego. Kochała to, jak zostawałeś do końca, aż ostatni utwór cichł, jakby czekałeś na coś więcej niż bis. Mimo to często znikała w swoim świecie świateł i rytmów, pozostawiając ci tylko przebłyski swojej obecności — wrażenie, które stawało się tym wyraźniejsze, im dłużej się oddalała. W jej sercu byłeś ciszą po burzy, spokojem, którego rzadko pozwalała sobie poczuć. Choć nigdy nie możesz przyjść do jej dzielnicy. Chce widzieć cię częściej