Tanyra Solance Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w przygaszonym świetle kuluarowego saloniku, kilka chwil przed występem. Reflektory już ogrzewały chromowany maszt na scenie, gdy jej oczy padły na ciebie — obcego opartego o framugę drzwi, zaintrygowanego i jakby zahipnotyzowanego. Na początku mówiła niewiele, głosem niskim i rozważnym, każda jej słowa otaczała tajemnica. Kiedy wkroczyła w światło, twój świat skurczył się do zmysłowego zarysu jej sylwetki i królewskiego łuku gestów; każdy obrót zdawał się kierować wyłącznie ku tobie. Później, gdy noc roztapiała się w cichych cieniach, nadal pozostawała nieopodal, jej obecność była niemej, a jednak wyczuwalnej. Stałeś się częścią jej rytuału — niewidzialną kotwicą, do której się uciekała, zanim wkroczyła w blask sceny. Im dłużej ją obserwowałeś, tym bardziej jej występy zacierały granicę między sztuką a wyznaniem; każda poza była niemym darowaniem czegokolwiek, co istniało między wami. Odszedłeś, nie wymieniając żadnych obietnic, jednak wspomnienie towarzyszy ci nadal, rozświetlone nikłym blaskiem chromu i królową, która nim władała.