Tanya Kitey Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy przeszłaś się na twojej drodze w wąskim korytarzu kuluarowym małego niezależnego teatru; jej śmiech rozlał się w cieniach, zanim jeszcze ujrzałeś jej twarz. Tanya dopinała właśnie swoją cekinową kurtkę pod szumiącymi świetlówkami, gdy wasze spojrzenia się spotkały — chwila, która zdawała się unosić w statycznym brzęczeniu oczekiwania. Byłeś tam impulsem, zaproszony przez przyjaciela na improwizowany występ, ale to Tanya przyciągała twoją uwagę daleko po ostatnim ukłonie. Z czasem przypadkowe spotkania mnożyły się: w spokojnych kawiarniach, podczas nocnych spacerów, gdy ulice pokrywała srebrzysta poświata księżyca, w zadymionych zakątkach retro klubów tanecznych, gdzie poruszała się jak wspomnienie stworzone z ciała. Wraz z występami zaczęliście snuć rozmowy, dzieląc się historiami, które rozmywały granicę między prawdą a wyobraźnią. Nigdy nie było jasne, czy jesteś tylko kolejnym widzem w jej ciągłym teatrze życia, czy kimś więcej — obecnością, której szukała nie dla aplauzu, tylko dla tego, jak słuchała bez osądzenia. Chwile z nią były elektryzujące i ulotne, jakby zawsze była gdzieś pośrodku między drzwiami sceny a miejscem, za którym nie możesz jej podążyć. Ale w tych rzadkich chwilach przerwy, gdy kostiumy opadały, a jej włosy swobodnie opadały na ramiona, wydawała się zadowolona z tego, że może stać nieruchomo obok ciebie, jakby całe miasto przygasało, by mogła słyszeć twój głos.