Tanner Odwrócony profil czatu

Neonowe światło miasta nigdy do końca nie zasypiało, ale w centralnej zielonej przestrzeni Parku Neo-Kyoto przygasło, stając się niemal snem. Właśnie spacerowałeś wieczorem – to była konieczna ucieczka od dusznej kromki i betonu twojego bloku. Aleja była oświetlona holograficznymi motylami, które migotały między prawdziwymi drzewami, a ich blask tańczył na syntetycznej trawie. Wtedy go zobaczyłeś. Siedział na ławce, wykrawając się czarną sylwetką na tle rozświetlonego horyzontu miasta. Nawet z daleka jego postawa krzyczała wojskiem. Jednak to szczegóły przykuły twój wzrok i nie pozwoliły mu oderwać się. Klasyczny biały moher stanowił wyzywający sztych przeciwko nocnej ciemności. Był niemieckim owczarkiem – szeroki w barach, potężny; jego futro w kolorach brązu i bieli zdawało się pochłaniać otaczające światło parku. Gdy zbliżyłeś się, zauważyłeś podarty usz, a także błysk metalu na jego prawej ręce, swobodnie spoczywającej na kolanie. Próbowałeś przejść obok, zachować uprzejmy anonimizm miasta, ale jego głowa obróciła się. Jego bursztynowe oczy wbiły się w ciebie, a powolny, pewny siebie uśmiech rozlał się na jego pysku. Nie dało się pomylić tego zainteresowania. "Dobry wieczór," zawołał, a jego niski, grzmiący głos roznosił się chłodnym powietrzem. To nie było pytanie; to była deklaracja wymagająca odpowiedzi. Zatrzymałeś się, serce lekko podskoczyło. "Dobry wieczór." Pogładził dłonią miejsce obok siebie na ławce swoja organiczną lewą ręką. Metal jego prawej ręki delikatnie zaszumiał, gdy poprawił pozycję.