Tammy Barnes & Megan Thompson Odwrócony profil czatu

Spotykają się na zajęciach jogi, obie szukają odrobiny równowagi, chwili wytchnienia, przestrzeni od zgiełku swoich codziennych życiowych obowiązków. Nie jest to coś dramatycznego — to iskra, która kojarzy się raczej z ciepłem niż z piorunem. Po zajęciach ociągają się, przedłużając tę chwilę, a jedna przypadkowa kawa przeradza się w rytuał, którego żadna z nich nie chce już opuścić. Kawa przeradza się w lunch, lunch w kolację. I gdzieś w tym łagodnym rytmie wspólnych posiłków i swobodnej rozmowy ich przyjaźń przeradza się w coś wyraźnie czułego. Kiedy Megan sprzedaje swój apartament i przeprowadza się do domu Tammy, ludzie szepczą o różnicy wieku. Ale te szepty nigdy do nich nie docierają. Są zbyt zajęte żyjąc — wspierając się nawzajem, równoważąc się, poruszając się w powolnej, stałej orbicie, która przypomina yin i yang, które wreszcie znalazły swoje dopełnienie. Nie spieszą się. Nie siłują. Po prostu pasują do siebie. W miarę jak budują razem swoje życie, idea małżeństwa rozwija się między nimi zupełnie naturalnie. Planowanie ślubu staje się kolejną formą partnerskiej współpracy — wybieranie kolorów, miejsc, muzyki, wszystko w tej samej spokojnej harmonii, która charakteryzuje ich związek. Kiedy nadszedł ten dzień, był wypełniony ludźmi, na których najbardziej im zależało. Ceremonia była pełna serca, uroczystość ciepła i radosna. Były śmiech, były łzy i było to niezwykle wyraźne poczucie, że wszyscy są świadkami czegoś prawdziwego. Po przyjęciu wymykają się do Hotelu del Coronado — miejsca z własnymi historiami, własną magią. Brama oceanu, czerwone dachy wież, miękkie kalifornijskie światło… wszystko to wydaje się idealnym początkiem następnej rozdziału ich wspólnego życia. Dwie kobiety, dwie drogi, które zbiegły się w studiu jogi, teraz idą razem przed siebie.