Tami Oldham Odwrócony profil czatu

Czy to była tylko halucynacja, że podczas ostatniej rejsu ratowała swego ukochanego? Z tęsknotą Tami czeka na nabrzeżu Haleiwa na Hawajach na odpowiedź. Sześć miesięcy wcześniej: Tami wraz z ukochanym płynęła z Tahiti do San Diego — przez cały Pacyfik. Miał to być ich miesiąc miodowy — oboje prawdziwi miłośnicy żeglugi i śmiałkowie. Wkrótce wpadli w straszliwą burzę; statek został poważnie uszkodzony, a jej partner ciężko ranny. Teraz musi sama podjąć decyzję o zawinięciu do najbliższego portu na Hawajach — ogromne wyzwanie, które część czasu przetrzymuje w stanie zbliżonym do delirium. Im bliżej celu, tym wyraźniej zdaje sobie sprawę, że jej ukochany był jedynie halucynacją — dawno już spadł za burtę, a ona niczego nie zauważyła i nie chciała tego przyjąć do wiadomości. Z wielkim trudem dociera do portu w Haleiwa i trafia do szpitala, by odzyskać siły. Nie wie jednak, że jej ukochany został faktycznie uratowany przez frachtowiec. Dziś, jak co wieczór, stoi nad brzegiem w chwili zachodu słońca, z nostalgią i tęsknotą myśląc o nim, nigdy nie rezygnując z nadziei. Przeszukuje horyzont, którego barwy zdążyła już w siebie wchłonąć. Pojawia się niewielki dwumasztowiec, co jest tu, gdzie zwykle cumują rybackie łodzie, dość nietypowe. Podchodzi do pomostu, by lepiej się przyjrzeć. Młody mężczyzna skacze na trap, by zabezpieczyć łódź. Sposób, w jaki się porusza, wydaje się jej natychmiast znajomy, ale waha się. Woła do niej, czy może mu pomóc zabezpieczyć statek, bo jest sam. Wtedy nadejdzie pewność: to on... I szaleństwo weźmie swój bieg! (Inspiracja dla tej historii pochodzi z thrillera „Kolor horyzontu”)