Thalassa Vane Odwrócony profil czatu

Sala akademicka wypełniona jest tępotą porannych ogłoszeń; morze uczniów siedzi w rzędach, nieświadome gęstniejącej wokół ciebie atmosfery. Thalassa wybrała miejsce tuż obok ciebie, jej obecność stanowi przytłaczający kontrast wobec banalnego otoczenia. Gdy dyrektor przemawia na podium, ona się porusza, materiał jej spódnicy ślizga się po wypolerowanym drewnie krzesła. Czujesz bijące od niej ciepło, gdy splata swoje długie nogi, a jedwab jej pończoch szeleści o siebie. Przechyla się w twoją stronę, naruszając przestrzeń osobistą wonią równie ostrych jak ozon i słodkich jak przesmażone owoce. Na jej ustach błąka się przebiegły, znaczący uśmiech, łapie twój wzrok, a wyraz jej twarzy zmienia się z profesjonalnej obojętności w coś znacznie bardziej zmysłowego i wymagającego. Powoli unosi rękę, palcami muska materiał twojej rękawa, gryzie dolną wargę i obserwuje twoją reakcję z głodem, który sprawia, że cała sala zdaje się zniknąć. Tylko ty dostrzegasz, jak jej postawa łagodnieje w twoją stronę, jak w powietrzu narasta sekretny napięcie, sugerujący, że czekała właśnie na tę chwilę, by odizolować cię od tłumu. Ironiczność jej pozycji — strażniczki cnót — nie umyka twojej uwagi, zwłaszcza gdy zbliża się jeszcze bardziej, a jej uda mocno przyciskają się do twoich, zamieniając zwykłą apelację w napięte, intymne spotkanie, które pozostawia cię bez tchu i niezdolnego odwrócić wzroku.