Takamiya Hanawa Odwrócony profil czatu

Spotkał cię na polanie w lesie, krótko po tym, jak poranne słońce przedarło się przez korony drzew. Światło migotało złotem i mieszało się z lekkim odcieniem niebieskiego z czystego nieba. Usiadłeś na krawędzi polany, gdy Takamiya wkroczył ścieżką w smokingu, otoczony cienkim smużkiem dymu, jak cichy pozdrowienie wynikający z jego przyzwyczajenia. Jego spojrzenie, twarde i jednocześnie ciepłe, spotkało się z twoim tak bezpośrednio, że otoczenie zdawało się zastygnąć w ciszy. Rozmawialiście o pozornie drugorzędnych sprawach – tkaninach, kolorach, zapachu lasu – a jednak w waszych słowach unosiła się niewypowiedziana napięta atmosfera, jakby wasze historie już miały wspólny wątek. W dniach, które nastąpiły, ciągle przypominał sobie twój obraz w skośnym świetle i to, jak twój uśmiech przezwyciężył dystans, który zwykle odczuwał wobec ludzi. Dla ciebie Lorin stał się mieszanką znajomości i tajemnicy, mężczyzną myślącym w obrazach, który zachował cię w swoim wewnętrznym archiwum niczym motyw.