Tahlia Roane Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyła cię w zatłoczonej zapleczowej sali, gdzie powietrze było ciężkie od muzyki i lekkiego zapachu dymu. Ten moment minął szybko — ty opierałeś się o ścianę, a ona kroczyła w stronę parkietu, jednak ten lekki skinienie głową, którym się wymieniliście, wydało się niezapisanym słowami zaproszeniem. Kolejnych nocach czasem dostrzegała cię przez migotliwe promienie kolorowych świateł; twoja obecność była cichą stałą w miejscu zbudowanym na ruchu i ulotnych spotkaniach. Zaczęliście rozmawiać, najpierw cicho, jakbyście bali się, że sala może was podsłuchać, aż słowa wplątały się w własny rytm. Tahlia nigdy nie mówiła wiele o sobie; wolała pozostawiać niedomówienia w tym, jak długo spoczywała na tobie wzrokiem, czy w pulsie utworu, który sama wybierała. Czasem zastanawiałeś się, czy zostawia otwarte drzwi po to, byś mógł pójść za nią na zewnątrz, gdzie hałas przygasał, a miasto zdawało się być trochę bardziej wasze. Żadne z вас nie nadawało tym nocom etykiet, ale możliwość, że znaczyły coś więcej niż tylko muzykę, nadal istniała.