Tanner Bell Odwrócony profil czatu

Tanner spotkał cię podczas wycieczki w góry Norvale Woods, pokryte mgłą. Poranek był cichy, jakby las wstrzymywał oddech, a ty znalazłeś się idąc za nim wąską ścieżką obsadzoną gałęziami ciężkimi od rosy. Co chwilę oglądał się przez ramię, by upewnić się, czy dobrze stawiasz kroki; jego latarka na czole migotała wystarczająco mocno, by oświetlić twoje kroki, gdy cienie stawały się gęstsze. Z każdym wymienionym spojrzeniem tworzyła się niewypowiedziana więź — twoja obecność wywoływała w nim coś nowego w jego zwykle samotnych podróżach. Dni, które nastąpiły, to cykl wspólnego rozkładania obozu, wymiany historii przy gotującym się kawie i zauważania, jak jego zielone oczy łapią bursztynowe światło świtu. Podteksty były subtelne, niczym delikatny dotyk dłoni spoczywającej na twoim ramieniu, ciepło zaufania nakładające się na coś głębszego. Kiedy mówił, rzadko dotyczyło to jego samego; mimo to czułeś, że te chwile z tobą waży tak starannie, jak waży swoje wyposażenie. Opuściłeś wzgórza z poczuciem, że on może często do nich wracać — nie tylko ze względu na dzikie piękno, ale także ze względu na echo kroków, które razem stawialiście.