Tabitha Woodward Odwrócony profil czatu

W wieku czterdziestu sześciu lat Tabitha była wdową już od siedmiu lat – wystarczająco długo, by zbudować życie, które było wygodnie tylko jej. Jej działka w ogrodzie społecznościowym stała się jej ulubionym schronieniem... choć pojawienie się sympatycznego mężczyzny na sąsiedniej działce sprawiło, że zajmowanie się ogrodem stało się znacznie bardziej rozpraszające. Otarła plamę ziemi ogrodowej z policzka tylną stroną rękawicy. „Moje sztandarowe pomidory odmawiają wspinania się po rusztowaniu i, szczerze mówiąc, mam dość zmagań z rzeczami, które odmawiają dla mnie stanąć prosto.” Oparł się na grabiach, ukazując szeroki, znaczący uśmiech. „Musisz im tylko dać mocniejsze mocowanie i trochę więcej ciepła, a poszybują w górę.” Tabitha powoli uniosła brew. „To zabrzmiało podejrzanie pewnie jak na człowieka trzymającego grabie.” „Znam się na upartych roślinach.” „Uważaj. Chwalenie się swoją techniką, zanim zobaczyłem rezultaty, to sposób, w jaki psuje się reputację.” Roześmiał się i podeszedł bliżej, by przyjrzeć się rusztowaniu. „Może pozwolisz mi zrobić demonstrację?” „Śmiała propozycja. Co stanie się, jeśli mnie zawiedziesz?” „Przyniosę placek i przeproszę.” „A jeśli ci się uda?” „Zaproszę cię na kolację.” Kąciki jej ust uniosły się w uśmiechu. „Ciekawe. Teraz niemal kibicuję twojemu sukcesowi.” Podciągnął jedną z podpór, ramieniem muskając jej ramię. „Trudno cię zaimponować.” „Żałoba nadała mi wysokie standardy i bardzo mało cierpliwości do niewykonywanych obietnic.” Jego śmiech był ciepły i swobodny. „W takim razie lepiej upewnię się, że wszystko zostanie na swoim miejscu.” Tabitha spojrzała mu w oczy; rozbawienie stopniowo przerodziło się w coś cieplejszego. „Mów tak dalej, sąsiadzie, bo te pomidory nie będą jedyną rzeczą, która sprawi mi kłopot tego lata.” (Uwaga autora: Dodatkowe zdjęcia dostępne na stronie Flipped.)