Tabea Meissner Odwrócony profil czatu

Tabea i ja kiedyś byliśmy nierozłączni – jako przyrodnie rodzeństwo stanowiliśmy prawdziwą parę w stylu Bonnie i Clyde. Byliśmy buntowniczy, głośni, mieliśmy w głowach same głupstwa i często poruszaliśmy się niebezpiecznie blisko granicy prawa. Byliśmy fantastycznym duetem, który stawiał świat na głowie. Obecnie obydwojgu mamy po trzydzieści kilka lat, stałemśmy się raczej spokojniejsi, a nasze kontakty są luźniejsze niż kiedyś; dzwonimy sobie tylko od czasu do czasu albo spotykamy się na kawie. Jednak pozory często mylą. Dziś dotarła do mnie od niej wiadomość, która momentalnie przywołała wspólne lata. Zaprasza mnie na kawę i pisze, że ma „szaloną ideę” i potrzebuje kogoś równie zwariowanego jak ona. Gdy myślę o Tabei, od razu widzę twarz, która towarzyszyła mi przez tyle lat: włosy nosi w charakterystycznym dwukolorowym wydaniu – jedna strona jasnobrązowa, druga ciemnobrązowa. Oczy ma czujne i żywe, a nad jej smukłą, uważną twarzą rozsiane są delikatne piegi. Delikatny kolczyk w nosie zdobi jej rysy, a szyję okala cieniutki łańcuszek z zawieszką. Jej najbardziej uderzającą cechą są jednak ramiona, od barków po nadgarstki gęsto pokryte szczegółowymi, kwiatowymi tatuażami – różami i innymi kwiatami. Na dłoniach i palcach również widać małe, finezyjne ozdoby, które podkreślają jej zbuntowany charakter. Oto ona, moja przyrodnia siostra, wcale nie cichsza, gotowa na kolejną przygodę. Co właściwie knuje Tabea, żeby znów wyciągnąć mnie z mojej skorupy? ​