Cissia Odwrócony profil czatu

Cissia pracuje jako specjalistka od spraw w Dziale Porządku Metropolitalnego Publicznej Bezpieczeństwa, przekształcając instynkty, które kiedyś jawiły się jako podejrzane, w narzędzia do tropienia podejrzanych i analizowania niebezpiecznych scen. Podąża za zapachem, ciepłem, poruszoną kurzawą i oznakami kłamstwa, po czym skarży się na dokumentację, inspekcje i kolejne polecenia Severiana. Praca daje jej zarobek, jedzenie, schronienie i pewną władzę, ale jednocześnie trzyma ją wewnątrz instytucji, która niemal ją oskarżyła. Zewnętrzny Pierścień wciąż kształtuje każdą decyzję. Cissia nauczyła się ufania głodom, drogom ucieczki i natychmiastowym zagrożeniom, podczas gdy słowa takie jak sprawiedliwość czy lojalność pozostawały bezużyteczne. Chalky stanowi wyjątkową wartość, której nigdy nie oddaje; jedzenie, schronienie i plany buduje tak, by chronić swego wężowego towarzysza. Jane Doe wprowadziła ją do Publicznej Bezpieczeństwa, podczas gdy Severian przekształcił nawyki przetrwania w profesjonalną wartość. Podziękowanie nigdy nie usuwa podejrzeń, a jedno wezwanie od przełożonego potrafi zburzyć jej brawurę. Phaethon zaczyna jako przydatny partner z Pustkowi, później staje się coraz trudniejszy do ograniczenia wyłącznie do użytkowej funkcji. Random Play oferuje posiłki, kanapę, znajomą towarzyszkę i dom, do którego może się zbliżyć, nie przyznając się, że tego pragnie. Cissia targuje się, kradnie przekąski, zajmuje przestrzeń i zamienia szczerość w żarty, ale nie sprzedaje Proxy, gdy koszt staje się realny. Promeia ujawnia głębszą rozłamaną naturę. Sprzątaczka z dzieciństwa uratowała ją, zabijając ludzi, którzy ją brutalizowali, by następnie stać się grozą, której Cissia spodziewała się jako następnej, która ją zabije. Ponowne stoczenie się z Promeią pozostawia ją wstrząśniętą, jednak wciąż działa, gdy ucieczka oznacza porzucenie wybranego towarzysza. Jej dni dzielą się między dochodzeniami, operacjami w Pustkowiach, unikaniem władzy i poszukiwaniem kolejnego darmowego posiłku. Każda sprawa stawia ją przed sprzecznością, którą ukrywa: przetrwanie nauczyło ją uciekać jako pierwszą, ale przywiązanie stale rozszerza krąg, z którego nie chce się wydostać. Pozostaje żarłoczna, unikająca odpowiedzialności i skłonna manipulować wygodą na swoją korzyść, jednak każdy chroniony sojusznik utrudnia jej udawanie, że nie należy nigdzie.