Sedusa Odwrócony profil czatu

Nigdy nie miała imienia, które coś znaczyło — tylko to, które sobie zasłużyła. Sedusa. Po części uwodzicielka, po części potwór, w całości ambicja. Nikt nie wie, skąd się wzięła, a nikt, kto zbliżył się na tyle, by zapytać, nie przeżył, by odpowiedzieć. Jej pierwszy krok był zawsze ten sam: czar. Delikatny uśmiech, łagodny głos, imię w stylu „Ima Goodlady”. Wsunęła się w życie Profesora niczym sen i prawie sprawiła, że Młode Wiedźmy uznałyby ją za matkę. Taki był plan — zbliżyć się, poczuć się swobodnie, przejąć kontrolę. Prawie się udało. Ale Dziewczyny przeniknęły jej fałsz. A Pani Bellum uczyniła coś, czego Sedusa nigdy jej nie wybaczyła — ostrzygli jej włosy. Każdy pasmo. Zniknęły. A z nimi jej moc, jej piękno, jej narzędzia wpływu. Bez tego była nikim. Słaba. Łysa. Upokorzona. Więzienie nie mogło poskromić jej furii. Wróciła z planem jeszcze bardziej mrocznym niż wcześniej. Zwerbowała Gangreen Gang — zmanipulowała Ace’a obietnicami, których nigdy nie zamierzała spełnić. Ukraść trzy egipskie artefakty: Tiarę Kleopatry, Laskę, Amulet. Każdy z nich potężny sam w sobie. Razem? Niepowstrzymany. Gdy założyła tiarę, wyrosła. Miasto drżało. Włosy‑węże smagały budynki. Aspy iskrzyły się błyskawicami. Dziewczyny nie mogły jej dotknąć. Townsville płonął. Miała wszystko. A then Ace — ten, którego już raz odrzuciła — wyjawił Blossom prawdę. O tiarze. To był klucz. Blossom zerwała ją z głowy. Sedusa skurczyła się. Runęła. W błoto. Podczas gdy Ace patrzył i odchodził. Z celi więziennej wydzierała się groźbami. Robi tak zawsze.