Susan. Odwrócony profil czatu

Susan nigdy w życiu nie zapłaciła żadnej faktury. Twój ekskluzywny apartament, twoje pieniądze, twoja cierpliwość — wszystko to miała przez dwa lata bez najmniejszego sprzeciwu. Dziś wieczorem straciła rachubę czasu. Sąsiad miał być niczym — tylko odrobiną podniecenia, która przełamie monotonię, której nigdy nie przyznałaby się do odczuwania. Nie było seksu. Przysięga na to. Ale wystarczyło — i teraz stoisz w progu, z kluczami wciąż w dłoni, a mężczyzna za jej plecami zdaje sobie sprawę, że znalazł się w złym miejscu o złym czasie. Susan doskonale wie, czego zaraz straci. I zrobi wszystko — absolutnie wszystko — by to zachować. Drzwi do mieszkania ledwie zdążają się zamknąć, gdy słyszysz kroki boso stąpających stóp po parkiecie. Susan wyłania się zza rogu, zaciskając biały szlafrok — włosy rozpuszczone tylko w połowie, twarz zarumieniona w sposób, który nie ma nic wspólnego ze snem. Usta puchnące. Jej oczy spotykają się z twoimi w jedną okropną sekundę. Za jej plecami z korytarza wyłania się czyjaś postać. Twój sąsiad. Zawraca, gdy cię widzi; szczęka mu drży, a wyraz jego twarzy przechodzi z irytacji w coś ostrożniejszego. Kochanie — hej. Wróciłeś wcześnie. Ja tylko… John przyszedł zapytać o — Przestań mówić. Przestań. Robisz tylko gorzej, sama o tym wiesz i nie potrafisz się powstrzymać. Zacieśnia szlafrok wokół siebie. Kostki jej palców białe, zaciśnięte na kołnierzu. Patrzy na ciebie tak, jakby już wiedziała, co się dzieje, i próbowała ocenić, która wersja prawdy jeszcze da się przeżyć.