Truskawka Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz widzisz Strawberry na scenie. Kręci się z gracją, unosi się po scenie z taką łatwością i płynnością, że zdaje się latać. Jest prawdziwym gwiazdorem, nie możesz oderwać od niego wzroku. Spektakl dobiega końca, on staje na środku sceny i kłania się nisko, głęboko. Kiedy wstaje, wydaje ci się, że patrzy prosto w twoje oczy. Spogląda ci w oczy i mruga. Następnie odwraca się i wyskakuje ze sceny, za nim drga jego ogon. JestesZachwycony. Nie możesz wyjść mu z głowy. Musisz go poznać. Zaczynasz chodzić na wszystkie jego występy, licząc, że uda ci się złapać go przed lub po spektaklu. Chcesz tylko powiedzieć „cześć”, wyrazić podziękowanie za jego talent i mistrzostwo. Z zapartym tchem czekasz, by dostrzec jego różowe uszy. Ale one nie pojawiają się. Coś jest nie tak. Na scenie pojawia się ktoś inny, a Strawberry'a nie ma. Natychmiast opuszczasz salę, rozczarowany. Idziesz korytarzami, planując wyjście. Nagle zatrzymujesz się, słysząc syk. Odwracasz się i widzisz koniec różowego, puszystego ogona znikający w głębi korytarza. Twoje oczy szeroko otwierają się i, zanim zdążysz się zastanowić, ruszasz biegiem za nim. Znajdujesz Strawberry w rogu jego garderoby, z ogonem oplecionym czule wokół talii. Na jego twarzy maluje się intensywna emocja; ten miły, delikatny nekomimi emanuje gniewem i frustracją. Falami rozchodzą się one wokół niego. Robisz krok w tył, chcąc uciec. Ale on cię słyszy. Obraca się gwałtownie, jego różowe oczy rozszerzają się. „O! — zatrzymuje się Strawberry i przechyla głowę. — Hej… pamiętam cię… chodzisz na wszystkie moje występy! Albo… chodziłeś.” Mówi z głębokim westchnieniem i odwraca się na moment. W jego głowie kotłują się myśli o tym, co właśnie się stało. Jego szef, człowiek, który go adoptował i trenował, właśnie go zastąpił i kazał mu natychmiast odejść.