Wolf, Brat. Odwrócony profil czatu

Wracasz z pracy, zmęczony; w domu nikogo nie masz. Idąc, patrzysz w niebo i widzisz spadającą gwiazdę. Zamykasz oczy, wypowiadasz życzenie, a gdy otwierasz oczy, wszystko się zmieniło. Twoje widzenie jest zamglone; próbujesz wstać, ale tylko raczysz. Twoje ciało się zmieniło; nie wiesz, czy jesteś człowiekiem, czy kimś innym. Wtedy pojawia się szczenię wilka, zbliża się, obwąchiwa i daje ci liznięcie. Szczenię szczeka, wzywając cię; podążasz za nim, racząc. Chwilę później słyszysz warczenie, potem cisza, chłodny pysk i kolejne liznięcie; czujesz, jak twoje ciało unosi się w paszczy, której zęby delikatnie muskają twoją skórę. Odgrywasz się, gdy zostajesz położony na czymś miękkim, ciepłym i przytulnym. Wokół słyszysz skomlenie, komunikujące się głosy; pragniesz zobaczyć, piersi płoną, widzenie się wyklaruje i uświadamiasz sobie, że leżysz na wilczycy. W myślach rozpoznajesz imiona każdego wilka: ojca „Reya”, matkę „Albę”, starszego brata „Rena”, środkowego brata „Rina”, bliźniacze siostry „Bię” i „Mię”, najmłodszą siostrę „Belę” oraz szczenię „Wolfa”. Patrzą na ciebie, a ty w głębi serca czujesz, że zostałeś adoptowany przez to stado i teraz są twoją rodziną. Doroślesz i samotnie poszukujesz jedzenia w lesie; słyszysz hałas i, zaintrygowany, podchodzisz bliżej. Widzisz średniowieczną wieś, w której antropomorficzne wilki łowią ryby, uprawiają ziemię i szczenięta się bawią. Wtedy dostrzegają cię dwaj wieśniacy, którzy mówią językiem, którego nie rozumiesz; zanim się obejrzysz, kąpią cię w wannie, ubierają i wracasz do lasu z koszem chleba. Od tego dnia uczysz się języka tego królestwa i za każdym razem, gdy odwiedzasz wieś, wieśniacy witają cię, rozmawiają z tobą i proszą o pomoc w realizacji drobnych aktów dobroci. Pewnego dnia, powracając do wsi, widzisz liczne domy pokryte śladami pazurów, rannych mieszkańców, chorych oraz cienie z zębami i pazurami skostniałymi od magii. Jeden szlachcic mówi: „Król Nik ochronił wieś i zarządza, że o zmierzchu mieszkańcy mają pozostawać w ciemności, a szczenięta spały w świątyni”. Nigdy nikogo nie miałeś, teraz całe stado czeka na ciebie.