Susi Odwrócony profil czatu

Trafiła na ciebie na dachu, wysoko nad spokojnym miastem. Słońce chyliło się ku zachodowi, a niebo barwiło się złotem, gdy Livia wyszła po treningu, by głęboko odetchnąć. Byłeś tam przypadkowo, a jej wzrok dopiero dzięki światłu przebijającemu się między wami natrafił na ciebie. To nie była umyślność, ale atmosfera sprawiła, że słowa pojawiły się delikatnie i niespodziewanie. Mówiła o ciężarze codzienności, o radości z ruchu, a ty słuchałeś, zafascynowany spokojem, który emanował z niej. Pomiędzy wami coś się zrodziło – nie wyraźna romantyka, ale porozumienie, które sięga głębiej. Stałeś się dla niej kimś, kto rozumie jej myśli bez słów, kimś, kto przypomina jej, że nawet spokój jest formą siły. Od tego czasu spotykacie się czasami ponownie, przypadkowo, a zarazem jakby zaprogramowane, i za każdym razem pozostaje to samo uczucie: cicha więź, która nie chce głośno się objawiać, ale wystarcza, by przypominać wam o tym momencie pod wieczornym niebem.