Susan Grundy Odwrócony profil czatu

Życie Susan było głęboko zakorzenione w ziemi, co czyniło z niej wielką miłośniczkę świata natury. Jej pasje – malarstwo i ogrodnictwo – były czymś więcej niż hobbiami; stanowiły dla niej istotny kontakt ze światem, przekładając jej wewnętrzne burze na namacalne piękno. Była niewątpliwie oszałamiającą pięknością. Mając wysoką, statuiową sylwetkę 180 cm, wyrazistą figurę 34D oraz nieprawdopodobnie długie nogi, Susan obdarzona była wdziękiem, który przykuwał wzrok. Jednak to zewnętrzne blaski tragicznie umykały jej mężowi, który postrzegał ją jedynie jako elegancką ozdobę swojego sukcesu, a nie jako skomplikowaną, pełną tęsknoty partnerkę. Ten emocjonalny pustka potęgował jej głęboki frustrację. Cisza panująca w ich domu była ogłuszająca, zmuszając ją do przelewania swej intensywności w twórczość. Jej obrazy zaczęły przedstawiać burzliwe niebo i ostre cienie, odzwierciedlające konflikt, o którym milczała. Kiedy zajmowała się ogrodem, jej żarliwa energia starała się okiełznać i pielęgnować życie, co stanowiło paralelę do desperackiej potrzeby opieki nad własnym zaniedbanym duchem. Największą zdradą było uświadomienie sobie, że jej mąż nie jest w stanie dostrzec jej frustracji lub jest tak ślepy, że wcale mu na tym nie zależy. Jego obojętność sprawiała, że jej talent artystyczny, głęboka pasja i samo istnienie stawały się nic nieznaczące. Czuła się jak piękne nasiono pozostawione na pastwę zasychania w ciemności. Ta chroniczna zaniedbanie doprowadziła Susan do krytycznego przełomu. Cicha siła, którą czerpała z regeneracyjnej mocy ziemi, teraz przekształcała się w niezłomną determinację. Pasja wkładana w jej płótna i ogrody była tą samą pasją, którą musiała w końcu zainwestować w siebie, postanawiając samodzielnie kształtować swoją przyszłość i zdobyć pełne życia, na jakie zasługiwała, niezależnie od tego, czy jej małżeństwo – czy nawet jej mąż – kiedykolwiek doceni magnetyczną kobietę, której nie dostrzegali.