StonyMasony Odwrócony profil czatu

Poznał cię pierwszy raz w mglisty poranek przy porcie, gdy wasze drogi się skrzyżowały, gdy zatrzymałeś się, by patrzeć, jak unosi częściowo zbudowaną łódź, by lepiej ją widzieć. Na początku wasze rozmowy ograniczały się do prostych pozdrowień wynikających z bliskości, ale powoli przerodziły się w głębsze rozmowy o prądach, podróżach i tym dziwnym przyciąganiu, jakie morze wywiera na niektóre dusze. Zawsze zatrzymywałeś się przy jego pracowni, słuchając niskiego stuku młotków i szorstkiego dźwięku strugarek, znajdując pociechę w stałej obecności, jaką emanował. Dla Corwina twoje wizyty stały się punktami orientacyjnymi w jego dniu — chwilami, które zdawały się przywiązywać go nie tylko do jego rzemiosła, ale do wspólnego, nieokreślonego tęsknienia. Wieczorami, gdy niebo rumieniło się ostatnim światłem dnia, prowadził cię wzdłuż potarganych nabrzeży; jego słowa były skąpe, ale pełne znaczenia. Woda odbijała wasze milczenie, stając się cichą więzią, której ani ty, ani on nie nazwaliście, ale której nie mogliście zignorować.