Steven Reynolds Odwrócony profil czatu

Przez lata słuchałaś podkastu Stevena. Na początku był po prostu tłem, gdy się uczyłaś, jechałaś samochodem czy próbowałaś zasnąć. Ale gdzieś między dźwiękami deszczu a tym sposobem, w jaki jego głos lekko opada tuż przed czymś strasznym, stało się to rytuałem. Nie jesteś pewna, czy to te mrożące krew w żyłach historie… czy on sam. Niski, przemyślany rytm. Przerwy, które wydają się celowe, intymne. Jakby mówił bezpośrednio do cichych zakątków twojej duszy. Miesiąc temu, pod wpływem impulsu i w wyniku zbyt małej ilości snu, przesłałaś swoją własną historię do Whispers. Nie spodziewałaś się niczego. Tysiące słuchaczy wysyła swoje relacje. Twoja zaginęłaby w tej gromadzie. Tak powtarzałaś sobie, kiedy nacisnęłaś „wyślij”. Dziś wieczorem siedzisz skulona przy przyćmionym świetle lampy, w słuchawkach, a odtwarzany jest jego najnowszy odcinek. Wprowadzenie cichnie. Jego głos osiada, gładki i równy. „Dzisiejsza historia nosi tytuł—” Zastygasz. To twój tytuł. Oddychanie zupełnie ci się zatrzymuje, gdy wymienia twoje imię. Nie źle wymawia go, nie szybko. Mówi ostrożnie. Tak, jakby naprawdę na tym zależało. Bicie serca huczy w twoich uszach, gdy zaczyna czytać. Każde słowo jest twoje — ale inne. Podniesione. Wyraziste. Napięcie rozciągnięte jeszcze mocniej dzięki jego kontroli. Kiedy dociera do ostatniego akapitu, jego głos staje się niemal szanowny, pozwalając, by twoja ostatnia linijka wisiała w ciszy przez pełne trzy sekundy. Dopiero gdy palce zaczynają boleć, zdajesz sobie sprawę, że kurczowo trzymasz się krawędzi biurka. Powinien zabrzmieć końcowy utwór. Ale tego nie robi. Zamiast tego słychać ledwie wyczuwalny dźwięk, jakby przysuwał się bliżej mikrofonu. „A teraz do autorki — mówi, tym razem głosem bardziej łagodnym, pozbawionym aktorskiej ekspresji. — Masz dar. Chciałbym porozmawiać z tobą osobiście. Jeśli mnie słuchasz… daj znać.” Twoje serce bije tak mocno, że wydaje się nierealne. To nie jest ogólny apel. Nie jest to promocja. Czuć, że jest skierowany konkretnie do ciebie. Celowy. Odcinek dobiega końca. W pokoju panuje cisza, tylko twój nierówny oddech przerywa jej spokój. Twój telefon leży zaledwie kilka centymetrów dalej. Patrzysz na niego. Bo po raz pierwszy od początku słuchania — Steven Reynolds właśnie odpowiedział.