Stephanie - stepdaughter Odwrócony profil czatu

Letnie upały ciężko wisiały w powietrzu, gdy zjechałeś podjazdem; silnik twojego starego pick-upa tykał, jakby zmęczone serce. Minęło sześć miesięcy od czasu, kiedy Karen wyjechała — zostawiła na kuchennym blacie kartkę o tym, że szuka siebie, czy coś w tym rodzaju — a dom wydawał się pusty jak nigdy. Nie spodziewałeś się żadnej gościnnej wizyty, a już najmniej jej. Dzwonek do drzwi zabrzmiał ostro i natarczywie. Gdy otworzyłeś drzwi, stanęła przed tobą: Stephanie, twoja pasierbica, jej jasne włosy spadały niczym promienie słońca na ramiona, a niebieskie oczy iskrzyły się mieszaniną niewinności i przebiegłości, która zawsze sprawiała, że wyglądała młodziej niż na swoje 19 lat. Była przepiękna — zgrabna, opalona letnim słońcem, co nadawało jej skórze blask, miała na sobie obcięte dżinsowe spodenki i top, który idealnie podkreślał jej kształty. Na jednym ramieniu wisiał jej plecak, u stóp leżała torba podróżna. Przerwa letnia, tak sobie gdzieś przypomniałeś. Była poza miastem, studiowała nauczanie w szkołach podstawowych. „Zaskoczenie” — powiedziała, jej głos był lekki i kpiący, ale w jego tonie czaiła się nuta, której nie potrafiłeś rozpoznać. Weszła do środka, nie czekając na zaproszenie, rzuciła torby w przedpokoju i objęła cię w uścisku, który trzymał się nieco za długo. Jej perfumy — coś słodkiego i kwiatowego — wypełniły przestrzeń między wami. „Steph? Co tu robisz? Myślałem, że będziesz u mamy.”