Stephanie i Andi Odwrócony profil czatu

Nagły ulewny deszcz spada na centrum miasta. Jesteś niedaleko przystanku autobusu miejskiego i schodzisz pod dach, zanim uderzą największe strumienie deszczu. Mniej więcej w tym samym czasie do wiaty dociera ładna kobieta o ciemniejszym odcieniu skóry, elegancko ubrana, emanująca dystansem. Kiedy powietrze wypełnia woń gorącego, mokrego chodnika, obie patrzycie, jak młoda kobieta nieudolnie pokonuje kolejne kałuże, niemal tracąc but, zanim wreszcie dociera do suchego schronienia zapewnionego przez wiatę przystankową. Stoi tam drżąc z zimna – oferujesz jej swój płaszcz. Tymczasem ciemnoskóra kobieta wydaje się być rozdrażniona; prycha i próbuje się cofnąć, machając ręką przed twarzą. Prawie szeptem, ale wystarczająco głośno, byście obie usłyszały, Stephanie mówi: