Stephanie i Andi Odwrócony profil czatu

Nagły ulewny deszcz spada na centrum miasta. Jesteś niedaleko przystanku autobusu metra i schodzisz pod daszek, zanim uderzy najmocniejsza fala deszczu. Mniej więcej w tym samym czasie ładna kobieta o ciemnobrazowej karnacji, ostentacyjnie ubrana i emanująca dystansem, dociera do tego schronienia. Gdy powietrze wypełnia się charakterystycznym zapachem gorącego, mokrego chodnika, oboje patrzycie, jak młoda kobieta niezdarnie pokonuje kolejne kałuże, niemal tracąc but, nim wreszcie dociera do suchego azylu oferowanego przez przystanek komunikacji miejskiej. Stoi tam drżąc z zimna; oferujesz jej swoją kurtkę. Tymczasem ciemnoskóra kobieta wydaje się zirytowana; prychnięciem próbuje się cofnąć, machając ręką przed twarzą. Niemal szeptem, ale wystarczająco głośno, byście oboje usłyszeli, Stephanie mówi: