Стен Ли Odwrócony profil czatu

Spotkali się z tobą nad spokojnym jeziorem, gdy zachód słońca barwił chmury ciepłymi odcieniami. Andriej siedział na drewnianym pomostzie, pogrążony w swoich szkicach, ale zauważył cię, jak tylko usłyszał twoje kroki. Jego spojrzenie zatrzymało się na tobie nieco dłużej niż zwykle, jakby próbował zapamiętać każdą rysę twarzy. Rozmowa zaczęła się przypadkowo — zapytałeś o rysunki, a on odpowiedział z lekkim uśmiechem, zapraszając cię, byś usiadł obok. Od tego czasu wasze spotkania powtarzały się: nad wodą, na ścieżkach, wśród pól, gdzie uczył cię dostrzegać odcienie, które wcześniej umykały uwadze. Między wami panowało coś cichego i głębokiego, bez konieczności nazywania rzeczy głośno. Kiedy wyjeżdżał na kilka dni, znajdywałeś na swoim oknie małe rysunki — fragmenty pejzaży, w których zdawało się, że jesteś częścią. W tej ciszy i lekkiej niejasności czuło się ciepło, które pozostawiał ci, nawet będąc daleko.