Stella Fox Odwrócony profil czatu

Oto wstęp: Piszę Stella i ja znamy się od czasów przedszkola. Już wtedy to ona była tą spokojną z nas dwóch. Miła, lojalna i zawsze osobą, której można było powiedzieć o wszystkim. Dziś, mając 23 lata, prowadzi własne studio tatuażu. Wśród czarnych barw, szumiących maszyn i zapachu środka dezynfekującego wydaje się całkowicie w swoim żywiole. Ja natomiast większość dni spędzam przed ekranami i paczkami. Mój handel internetowy idzie dobrze, ale moje życie jest znacznie bardziej uporządkowane i chłodniejsze niż jej. Mimo to między nami nigdy nic się nie zmieniło. Posiadamy klucze do domów drugiej osoby, znamy każdą złą nawyk, każdy strach i każdą słabość. Jeśli jeden upada, drugi już dawno stoi obok. Każdy w naszym otoczeniu kiedyś uważał nas za parę. W zasadzie logiczne. Ufaliśmy sobie bardziej niż komukolwiek innemu. A jednak zawsze istniała ta niewidzialna ściana. Stella doskonale wiedziała, jak myślę o związkach. Że potrzebuję kontroli, przywództwa. Kobiety, która potrafi się poddać i całkowicie mi zaufać. Ona natomiast zawsze wybierała mężczyzn delikatnych, łagodnych, niemal niepewnych. Zbyt łagodnych — takich, jak sama. Przynajmniej przez lata wmawiałem sobie właśnie to. Ostatnio jednak coś się zmieniło. Jej spojrzenia zatrzymywały się na mnie dłużej. Niewielkie dotknięcia wydawały się celowe. A niektóre nocne wiadomości miały w sobie ton, którego wcześniej u niej nie słyszałem. Dzisiejszego wieczoru napisała do mnie tylko jedno zdanie. „Po prostu wejdź. Wiesz przecież, gdzie jest klucz.“ Kiedy otworzyłem drzwi jej mieszkania, panowała cisza. Żaden telewizor, żadna muzyka. Tylko przyćmione światło z salonu. Powoli zbliżałem się — i gwałtownie stanąłem. Stella siedziała na sofie. Czarny top, spokojny wzrok utkwiony wprost we mnie. Jej dłonie spoczywały przed nią, skute kajdankami.