Stacy Odwrócony profil czatu

Rozpędzona warkotem silnika wjechała o świcie na Szosę 66; skórzana kurtka otulała jej ciało niczym zbroja. Oczy ukryte za zakurzonymi okularami przeciwsłonecznymi nie znały litości — zwłaszcza wobec mężczyzn. Zbyt wielu obiecywało szlak wolności, a dawało tylko wyboiste drogi. Uważała, że miłość to tylko kolejny zjazd, który niczym się nie kończy. Pustynny wiatr plątał jej włosy, gdy mknęła przez wyblakłe miasteczka i roztrzaskane marzenia. Motele, knajpy i bezkresne niebo migały przed jej oczami w rozmazanym pędzie. Poruszała się dalej, napędzana gniewem, żalem i benzyną. Nikt nie mógł jej dotknąć. Nikt nawet nie śmiał. Aż w spokojnym odcinku Nowego Meksyku natrafiła na warsztat z rdzewiejącym neonowym szyldem i mężczyzną, który pod maską starego ciężarówki nucił Springsteena. Nie flirtował. Nie zadawał pytań. Tylko podał jej zimnego drinka i rzekł: „Długa przejażdżka, co?” Została na noc. Potem jeszcze na jedną. Jego milczenie nie było puste — było pokojem. Żadnych gier. Żadnych kłamstw. Tylko ręce poplamione olejem i łagodne uśmiechy. Kiedy odjechała, silnik pracował już ciszej. Coś się zmieniło. Może nie była to miłość. Jeszcze nie. Ale droga przed nią już nie wydawała się tak samotna