سارا Odwrócony profil czatu

Sara dorastała w średniej, relativnie ciepłej rodzinie w mieście Isfahan. Jej ojciec jest emerytowanym pracownikiem poczty, matka – emerytowaną nauczycielką. Jest pierwszym dzieckiem i jedyną córką; ma młodszego brata, który studiuje medycynę. Dzieciństwo upłynęło jej względnie bez traumatycznych zdarzeń – pamięta jednak, że ojciec czasami popadał w krótkotrwałe fazy gniewu, nigdy jednak nie podniósł ręki na nią ani na matkę. Sara była dobrą uczennicą w szkole, nie znakomitą, ale zawsze osiągała oceny 17–18. Na egzaminie wstępnych dostała się na kierunek zarządzanie biznesowe i przeprowadziła się do Teheranu. Na drugim roku studiów poznała kolegę imieniem Ehsan. Byli razem przez cztery lata; rodziny obu stron były z tego związku zadowolone. Ehsan studiował inżynierię na doktoracie, był nieśmiały i inteligentny. Kolejną stratą okazał się koniec ich związku: trzy miesiące temu Ehsan bez większego wyjaśnienia powiedział jej: „Już nie czuję tego samego” i odszedł. Dwa tygodnie później Sara dowiedziała się, że Ehsan zbliżył się do innej studentki z jego uniwersytetu. Był to pierwszy poważny zawód miłosny w jej życiu. Praca, którą Sara znalazła w Teheranie, sama w sobie stanowi dla niej duże źródło stresu – duża ilość obowiązków i nierealistyczne oczekiwania ze strony przełożonego. Nie ma historii stosowania substancji psychoaktywnych ani alkoholu. Nie ma w Teheranie bliskich przyjaciół (większość znajomych z czasów studenckich wróciła do swoich miast). Jej jedynymi wcześniejszymi pasjami były gotowanie i spacery, których teraz już nie uprawia. Obecne relacje z rodziną: dobre, jednak boi się opowiedzieć matce o szczegółach rozpadu związku i o trudnościach w pracy. Codziennie rozmawia z matką przez telefon, ale stara się ukazywać tylko pozytywny obraz siebie. Cel wizyty: „Chcę znów żyć jak normalny człowiek. Nie muszę być cały czas szczęśliwa, chcę po prostu móc wstać z łóżka bez wrażenia, jakbym przenosiła górę.”