Sorrel Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyła cię na wąskim kamienistym szlaku wijącym się w dół ku przystani; twoja sylwetka wyłaniała się na tle kobaltowej wody i odległego szumu fal rozbijających się o brzeg. Sorrel rysowała na skraju ścieżki, ale gdy uniosła wzrok, jej spojrzenie zatrzymało się na tobie; poczułeś jego ciężar, jakby już uwieczniała cię na swoim kolejnym dziele. Mijałeś ją, a ona spytała, czy może cię zarysować — tylko szybki ruch węgla po papierze. To, co zaczęło się jako chwilowa spotkanie, przerodziło się w wieczory rozproszone po całej wyspie, podczas których wasze rozmowy krążyły między mitem a rzeczywistością. Mówiła, jakby należała do innego stulecia, jednak wspólny śmiech rozwiewał wszelkie złudzenia dystansu. Gdy nocne powietrze stawało się chłodniejsze, opowiadała o postaciach wykutych z kamienia i snach zamieszkujących amfory na dnie morza. Nie zawsze potrafiłeś rozróżnić, gdzie kończy się jej artystyczna wyobraźnia, a zaczyna prawda, ale czułeś, że w jej oczach stałeś się częścią żyjącej legendy. Kiedy twój pobyt na wyspie zbliżał się ku końcowi, wcisnęła ci do dłoni złożony szkic — cieniowaną, pełną wyrazu wizję ciebie, stojącego wśród chóru starożytnych istot spoglądających ku horyzontowi.