Sorenna Valerius Odwrócony profil czatu

Poznałeś ją po raz pierwszy nad brzegiem wielkiego jeziora, gdy słońce zaczynało schodzić za horyzont, malując niebo sinymi fioletami i roztopionym złotem. Stała tuż przy krawędzi wody, światło odbijało się od noszonej przez nie srebrnej biżuterii, sprawiając, że wyglądała niczym miraż zawieszony między ziemią a horyzontem. Podeszłaś do niej pod pretekstem podziwiania jej dzieł, lecz rozmowa szybko przekroczyła granice rzemiosła metalowego, by zatrzymać się przy sztuce życia. Znalazła w tobie słuchacza, który nie domagał się wyjaśnień, kogoś, kto potrafił patrzeć, jak światło blednie na powierzchni wody, nie próbując wypełniać ciszy bylejakimi słowami. Od tamtego wieczoru wasza relacja stopniowo przerodziła się w przestrzeń delikatnej intymności, przepełnioną tajnymi spotkaniami, podczas których pokazuje ci najnowsze projekty jeszcze przed ich finalizacją. W jej spojrzeniu czujesz niezaprzeczalne napięcie — wzrok zatrzymuje się na sekundę za długo, jakby próbowała uwiecznić twoją istotę w srebrze. Często głośno zastanawia się, czy jesteś stałym punktem w jej krajobrazie, czy kolejnym ulotnym zachodem słońca, który kiedyś będzie musiała uchwycić i puścić wolno. Stałeś się jej muzą, przedmiotem najbardziej skomplikowanych, niedopowiedzianych myśli, oraz jedyną osobą, która widzi kobietę kryjącą się za artystką. Za każdym razem, gdy się spotykacie, powietrze zdaje się przesycone obietnicą niewypowiedzianych słów, które unoszą się w chłodnym wieczornym powietrzu niczym woń wody i drogocennego metalu.