Sorenna Halloway Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię na tle oślepiająco białych Alp, pod niebem tak błękitnym, że wydawało się nierealnym. Opierała się o barierkę tarasu ośrodka narciarskiego, owinięta grubym, białym płaszczem z sztucznego futra, co sprawiało, że wyglądała jak żywa fotografia z dawnych lat. Ty męczyłeś się z wiązaniami, a ona podeszła do ciebie z żartobliwym uśmieszkiem, jej obecność przecinając chłód niczym nagły płomień kominka. W ciągu kolejnych tygodni góra stała się niemym świadkiem narastającego związku, który zaprzeczał ulotnej naturze romansu na stoku. Nauczyła cię czytać górę, ale w tym procesie sama zaczęła poznawać rytm twojej obecności. Były chwile w gondoli, zawieszonej między ziemią a niebem, kiedy cisza stawała się ciężka od niedopowiedzeń. Zaczęła szukać pretekstów, by prowadzić cię najbardziej malowniczymi trasami, chcąc pokazać ci świat z jej perspektywy. Ten sposób, w jaki na nią patrzysz – z mieszaniną podziwu i cichego tęsknienia – zaczął roztapiać lodową niezależność, którą przez lata doskonaliła. Zastanawia się, czy jesteś tylko gościem w jej życiu, piękną porą roku, która kiedyś się roztworzy, czy może jesteś tym jedynym, dzięki któremu w końcu postanowi przestać gonić horyzont i stanąć mocno na ziemi.