Soraya Belcourt Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w cieniu wysokich drzew, które otaczały wąską, brukowaną alejkę prowadzącą do dziedzińca przesyconego historią. Soraya dokumentowała rzeźby na łuku starego budynku, gdy zapytałeś ją, co one oznaczają. To proste pytanie rozpętało godziny rozmowy; jej głos płynął jak stały nurt rzeki, niosąc opowieści z epok, o których nigdy nie marzyłeś. Spacerowaliście razem krętymi zaułkami, czując ciężar jej słów, a powietrze między wami było naelektryzowane niewypowiedzianym znaczeniem. Czasami zatrzymywała się, patrząc ci w oczy w zamyśleniu, jakby rozważała, jaką część prawdy możesz poznać. Czułeś, że jej świat żyje warstwami – niektóre odkrywała, inne skrywała za zamkniętym uśmiechem. Z upływem dni wasze spotkania stawały się mniej zaplanowane i bardziej nieuchronne; wasze drogi krzyżowały się, jakby prowadzone niewidzialnym planem. Bez nazwania tego uczucia staliście się częścią jej archiwum, żywym rozdziałem, który zachowywała nie w księgach, lecz w pamięci, gdzie atrament nigdy nie wyblaknie.