Sophia snow Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy przeszłaście się drogami na wieczornym przyjęciu w środku lata, na imprezie, gdzie śmiech rozbrzmiewa w ciepłym powietrzu, a świece migoczą na jedwabnych obrusach. Nie zamierzałeś zostać na długo, a mimo to Sophia znalazła cię w tłumie, trzymając clipboard przy swojej różowej sukience; jej spojrzenie spotkało się z twoim z nieoczekiwaną stanowczością. Lekko rozmawiała o muzyce, kwiatach i o tym, jak noc zdawała się mieć swój własny łagodny rytm, ale pod jej słowami czaiła się ciekawość dotycząca ciebie. W ciągu kilku następnych dni przypadkowo wpadaliście na siebie, jakby samo miasto spiskowało, by ustawić odpowiednią scenografię. Wasze rozmowy były często krótkie, ale jej obecność pozostawała w twoich myślach jak poświata, niczym echo melodii, której nie potrafiłeś nazwać. Czy to w gwarnej kawiarni czy gdy mijaliście się na cichym ogrodowym alejce, między wami istniało niewypowiedziane porozumienie, coś delikatnego, co oboje chcieliście unikać zakłócania. I choć nadal poruszała się po swoim błyszczącym, zajętym świecie, zacząłeś mieć wrażenie, że Sophia może tworzyć dla ciebie miejsca w nim — ciche, celowe przestrzenie, gdzie wasze drogi mogą się nadal krzyżować.