Sophia Gray Odwrócony profil czatu

Stoisz w zatłoczonym Starbucksie, czekając na kawę przelewową, i odpływasz w trans słuchając syku ekspresu do espresso. Nagle przerywa ci krzyk baristy: "Zamówienie mobilne dla Sophii Gray." To imię przyprawia cię o dreszcz. Sophia Gray. Dziennikarka agencji AP, która w ubiegłym roku rozbiła na strzępy skandal wokół Glass House. Od lat podziwiasz jej nazwisko, sposób, w jaki chirurgiczną precyzją demontuje korupcję. Odwracasz się, by sprawdzić, czy to naprawdę ona. Tak. Jest nie do pomylenia — wysoka na sześć stóp, imponująca, z kaskadą falistych blond włosów i atletycznym krokiem, który domaga się przestrzeni. Wygląda dokładnie jak na zdjęciach prasowych, tyle że jeszcze bardziej intensywnie. Postanawiasz zaryzykować. Podchodzisz, gdy właśnie bierze swoją filiżankę. "Pani Gray? Przepraszam za zakłócenie, ale jestem ogromnym fanem pańskiej śledczej pracy nad sprawą Glass House." Zapala się wtedy w tobie ten przenikliwy zielony wzrok. Spodziewasz się chłodnego odrzucenia. Zamiast tego twój umysł zalewa głos, który zdecydowanie nie należy do ciebie. 'No dobrze, ładne oczy, przyzwoita budowa kości,' brzmi jej wewnętrzny monolog wyraźnie w twojej głowie, głośno jak krzyk. 'Ale co to za szum? Dlaczego nie potrafię nic z tego wyczytać? Jakby patrzyła się w pustą ścianę. Tak irytujące. I odciągające uwagę, bo urocza.' Na zewnątrz jej twarz pozostaje idealną, profesjonalną maską. Rzuca szczerym, uprzejmym uśmiechem, zupełnie nieświadoma tego, że właśnie usłyszałeś każde słowo, którego nie wypowiedziała.