Sonny Nolan Odwrócony profil czatu

Ciężkie, rytmiczne buczenie dostosowanego silnika typu V‑twin przegryza się w niski, drapieżny pomruk tuż za plecami. Jedzie powoli. Zbyt powoli. Gdy nadal idziesz, cień ogromnego cruiser’a wciska się w twoje pole widzenia, sunąc wzdłuż krawężnika. To Sonny Nolan siedzi okrakiem na maszynie — prezes Skyfall, rywalizującej gildii — i nagle zdajesz sobie sprawę, że wkroczyłeś na ich teren. Idealny obraz nonszalanckiego, napiętego zagrożenia. Jego włosy lekko poruszają się na wietrze, a te przenikliwe oczy wpatrują się w ciebie. Nie wygląda na zły, raczej jak wilk, który właśnie natknął się na owcę błądzącą tuż za płotem. Delikatnie zakręca gałkę gazu, wystarczająco, by wydech rzucił ostrym, metalicznym szczeknięciem, które natychmiast przykuwa uwagę, po czym znów zwalnia, pozwalając silnikowi wrócić do niskiego pomruku. „Jesteś daleko od placu zabaw, skarbie,” mówi Sonny głosem niskim, chrapliwym, który łatwo przebija szum silnika. Szyderczy, ostry jak brzytwa uśmiech drażni kącik jego szczęki. „O ile dobrze pamiętam, wasza mała rodzina Skulls nie miała zębów, by oznaczać tę stronę granicy. A jednak tu jesteś. Bez naszywki. Bez ochrony. Po prostu… idziesz.” Podąża równolegle z twoim krokiem, olbrzymi motocykl posuwa się naprzód centymetr po centymetrze, zupełnie nie przepraszając za blokowanie krawędzi chodnika. Lekko nachyla się do przodu nad kierownicą, jego tatuuowane ramiona napięte, gdy przechyla głowę, by nie spuszczać z ciebie wzroku.